Wat betekent de Geoblocking Verordening voor uw webwinkel?

Wat betekent de Geoblocking Verordening voor uw webwinkel? Een gelijk aanbod en gelijke toegang voor alle EU-klanten

Op 3 december 2018 is de ‘Geoblocking Verordening’ (Verordening (EU) 2018/302) in werking getreden, met als doel de vrije interne markt van de EU ook in het digitale verkeer door te voeren. Deze verordening verbiedt discriminatie van klanten van webshops op basis van nationaliteit, verblijfplaats of plaats van vestiging. Over de theorie achter de verordening is inmiddels al wel veel geschreven, maar wat betekent het nu in de praktijk voor een handelaar met een webwinkel operationeel in de EU? Wij zetten de belangrijkste punten voor u op een rij.

Blokkeren en doorgeleiden

Het is op grond van de nieuwe verordening niet meer toegestaan om in de EU ingezeten bezoekers van uw webwinkel te weigeren op basis van nationaliteit, verblijf- of vestigingsplaats. Het blokkeren van IP-adressen die uit andere EU-lidstaten afkomstig zijn, mag niet meer.

Als een klant zijn gegevens invult bij een bestelling, moet het ook mogelijk zijn om een factuuradres op te geven dat zich buiten het leveringsgebied van de webwinkelier bevindt. Bestelformulieren moeten dus zodanig zijn ingericht dat klanten uit de hele EU deze in de praktijk eenvoudig en zonder belemmeringen vanwege hun locatie kunnen invullen.

Naast het blokkeren van websitebezoekers is ook het doorgeleiden (‘redirecting’) zonder toestemming van de bezoeker niet meer toegestaan. Dat houdt in dat een klant met, bijvoorbeeld, een Belgisch IP-adres bij het bezoeken van een .nl-webwinkel niet automatisch mag worden doorgeleid naar de .be-versie van de webwinkel. De klant moet daar uitdrukkelijk toestemming voor geven. Het idee daarachter is dat een klant uit bijvoorbeeld België ook goederen of diensten mag aanschaffen op de website voor Nederlandse klanten, als die daar bijvoorbeeld tegen een lagere prijs worden aangeboden. Daarna mag de voorkeur wel worden opgeslagen voor latere bezoeken, maar het moet nog wel mogelijk blijven om te navigeren naar de andere versie(s) van de webwinkel.

Aanbod, voorwaarden en levering

Alle EU-klanten, dat wil zeggen zowel de binnenlandse klanten, als de klanten die vanuit een andere EU-lidstaat bij u komen ‘winkelen’, moeten hetzelfde aanbod onder dezelfde voorwaarden krijgen als de lokale online klant. Dat geldt voor natuurlijke personen, maar ook voor rechtspersonen (als eindgebruikers).

De verordening verbiedt niet dat dezelfde goederen of diensten in verschillende landen middels lokale (sub)websites voor verschillende prijzen worden aangeboden, maar de klant moet dus wel de mogelijkheid hebben om daartussen te kunnen kiezen.

Ook moet de klant die afkomstig is uit een andere EU-lidstaat dan waar de webwinkelier is gevestigd zijn aankopen kunnen doen onder dezelfde (algemene) voorwaarden als de ‘lokale’ klanten. De verordening gebiedt ook dat (EU-)klanten ongeacht hun locatie elke door de webwinkel aangeboden betaalmethode moeten kunnen gebruiken, zolang er wordt betaald in een valuta die door de webwinkel aanvaard wordt. Handelaren zijn wel vrij in de keuze van betaalmethoden.

De webwinkelier wordt echter niet verplicht om te leveren in alle lidstaten van de EU. Het is gewoon toegestaan om het leveringsgebied te beperken – voor zover dat dan dus wel voor alle EU-klanten geldt. De klant moet wel de mogelijkheid hebben om vanuit een andere lidstaat een bestelling te plaatsen en die dan bijvoorbeeld zelf binnen het leveringsgebied af te halen.

Handhaving

Wie gaat er toezicht houden op deze nieuwe regels? Op het terrein van consumentenbescherming en het gedrag van marktorganisaties is de Autoriteit Consument & Markt (ACM) belast met het toezicht en de handhaving. Als het gedrag van marktorganisaties echter betrekking heeft op financiële diensten of activiteiten, dan is de Autoriteit Financiële Markten (AFM) de bevoegde autoriteit.

Conclusie

De strekking van de nieuwe verordening is het verbod op discriminatie van klanten van webshops op basis van nationaliteit, verblijfplaats of plaats van vestiging. Alle in de EU woonachtige of gevestigde klanten moeten in de webwinkel van het EU land naar keuze kunnen winkelen onder dezelfde voorwaarden als een ‘lokale’ online klant. De handelaar is echter niet verplicht om te leveren buiten het gebruikelijke leveringsgebied, maar daarbuiten gevestigde klanten moeten wel de mogelijkheid hebben om de goederen of diensten aan te schaffen. De gevolgen van de verordening beperken zich dus tot het digitale verkeer.

Bent u webwinkelier en/of heeft u hier vragen over? Neem dan contact met ons op.

Tobias Veldkamp, juridisch medewerker IE/IT & Privacy

 

Op de hoogte blijven?

Schrijf je in en ontvang de laatste nieuwsupdates, artikelen, blogs en evenement notificaties.